Bijzonder woord ‘taboe’. Het zegt zoveel als ‘iets dat niet aan het licht mag komen’. Iets ontastbaar waar collectief een afspraak over is gemaakt. Het bijzonder is dat we dan wel weten waar dat taboe inhoudelijk om gaat, maar bespreken: ho maar.

Diegene die mij kennen weten dat ik wat eigenwijs van aard ben. De eigenwijze medemens met mij zal kunnen bevestigen dat we wars zijn van taboes. Ik kan er namelijk niets mee. Als veranderaar met passie is het juist zo kritisch die taboes en mijmerende issues bespreekbaar te maken.

Een bijzonder taboe: je bent moe.

Een taboe waar zeker geen winnaars zijn: het uitkomen voor uitputting. Een werknemer zit niet lekker in zijn wel, is erg moe. Kan nergens echt ‘plezier’ in vinden en op de werkvloer moet alles efficiënter en gestandaardiseerd worden. Hetzelfde kunstje dag in, dag uit. Een pion onder een groot organisme dat dominant drukt op de organisatieketen.

Ik kan je vertellen dat ik honderden gesprekken heb gevoerd met mensen op de werkvloer en het gebrek aan vertrouwen dat zij in het gezien worden als individu met emoties, wensen en verlangens. Velen van hen durfden stressgerelateerde klachten niet aan te kaarten om de volgende redenen:

– Onbegrip: “Ja, maar zo heb je het altijd gedaan, waarom is het nu een probleem?”

– Veroordeling: “Hij/zij kan het gewoon niet aan!”

– Betutteling: “Je hebt het ook allemaal zwaar hé…”

– Bagatellisering: “Kijk eens naar … , die mensen hebben het veel zwaarder”.

– Verlies zekerheid: “Als ik nu niet door ga, wordt mijn baan ‘ingepikt’.

Consequentie: doorgaan, doorgaan, doorgaan met alle gevolgen van dien.

De achterliggende oorzaak?

Angst. Het spreekwoord luidt niet voor niets: ‘angst is een slechte raadgever’. Door angst blijven we in rondjes rennen en luisteren we niet naar onze brandende intuïtie die alle alarmsignalen af laat gaan in lichaam en geest om actie te ondernemen. Alles voor dat gevoel van zekerheid, van erbij willen horen. Onderdeel zijn van de community (afdeling, projectgroep, organisatie, vriendengroep en ga zo maar door). Erfenis van onze voor-voor-voorouders die enkel in groepsverband konden overleven.

Het mooie aan taboe is dat het ook te doorbreken is! Het is anno 2017. Uitputting is niets om je voor te schamen.

Hoe doorbreken we dit taboe?

Het begint met vertrouwen.

Vertrouwen dat jouw leidinggevende, collega’s, vrienden respectvol om gaan met jouw mededeling (in het geval dat dit niet het geval is, zegt dat meer over hen dan over jou). Maar ook vertrouwen in jouzelf. Dat wat je voelt serieus genomen mag worden. Dat jij jouw welzijn op nummer één mag zetten. Vertrouwen dat jij krachtiger uit dit proces komt.

Als we dit taboe kunnen doorbreken zal er een kentering plaatsvinden. De cijfers liegen er niet om (ruim 1,5 miljoen werkenden met uitputtingsklachten), laten we het dan ook bespreekbaar maken.

Er zijn geen verliezers

Bedrijven kunnen beter inspelen op jouw behoeften, er wordt meer aandacht besteed aan preventie. Dit scheelt in de portemonnee van het bedrijfsleven en belangrijker: jouw welzijn.

Dus zeg het gewoon…Door de zure appel… Doorbreek het taboe: je bent gewoon moe!

* Wil je meer inspiratie over onze perceptie en hoe wij deze kunnen beïnvloeden naar een bewuster leven met meer voldoening? Download dan mijn gratis e-book ‘Pimp je perceptie’. – http://bit.ly/pperceptie